Airway Dimensions in Children with Neurological Disabilities During Dexmedetomidine and Propofol Sedation for Magnetic Resonance Imaging Study [Turk J Anaesthesiol Reanim]
Turk J Anaesthesiol Reanim. 2018; 46(3): 214-221 | DOI: 10.5152/TJAR.2017.48285  

Airway Dimensions in Children with Neurological Disabilities During Dexmedetomidine and Propofol Sedation for Magnetic Resonance Imaging Study

Kamath Sriganesh, Jitender Saini, Kaushik Theerth, Sudhir Venkataramaiah
National Institute of Mental Health and Neurosciences, Bangalore, India

Objective: Children with neurological disabilities are at an increased risk of airway complications during anaesthesia for magnetic resonance imaging (MRI) with spontaneous respiration. The primary objective of this study was to evaluate airway dimensions during propofol and dexmedetomidine sedation for MRI in children with neurological disabilities. The secondary objective was to examine the adverse respiratory and sedation-related events.
Methods: Seventy-two children aged 1–6 years undergoing MRI were randomly selected to receive sedation with either 2 mg kg−1 h−1 of propofol or 2 µg kg−1 h−1 of dexmedetomidine. The airway dimensions were measured at soft palate, the base of tongue and mid-epiglottis. Adverse airway events were noted, and the quality of sedation was determined based on the need for dose modification, patient movement and repeat imaging requirements.
Results: There was no significant difference in airway dimensions observed between the dexmedetomidine and propofol groups, except for maximum and minimum transverse diameter (15.4±3.4 vs. 13.4±4.7, p=0.04 and 14.6±3.3 vs. 12.4±4.7, p=0.02 respectively) at soft palate and for cross sectional area difference at the base of tongue (14.5±13.9 vs. 20.1±19.3, p=0.03). Airway obstruction (2/36 vs. 3/36), apnoea (0/36 vs. 3/36) and desaturation (0/36 vs 2/36) occurred less frequently with dexmedetomidine. Additional requirement of sedation (6 vs. 3 patients; p=0.48), movement during imaging (9 vs. 5 patients; p=0.37) and poor image quality necessitating re-acquisition (4 vs. 0 patients; p=0.08) were more frequent with propofol.
Conclusion: Airway dimensions were similar during dexmedetomidine and propofol sedation, except for the transverse diameters at soft palate, and for cross-sectional area difference at the base of tongue in spontaneously breathing children with neurological disabilities. Airway complications were less frequent and the quality of sedation was better with dexmedetomidine.

Keywords: Airway, children, dexmedetomidine, propofol, magnetic resonance imaging


Nörolojik Disabilitesi olan Çocuklarda Manyetik Rezonans Görüntüleme Çalışmasında Deksmedetomidin ve Propofol ile Sedasyon Süresince Havayolu Boyutları

Kamath Sriganesh, Jitender Saini, Kaushik Theerth, Sudhir Venkataramaiah
National Institute of Mental Health and Neurosciences, Bangalore, India

Amaç: Nörolojik disabilitesi olan çocuklar, spontan solunum ile manyetik rezonans görüntüleme (MRI) için anestezi aldıklarında havayolu komplikasyonları açısından artan bir risk altındadırlar. Bu çalışmanın amacı öncelikle nörolojik disabilitesi olan çocuklarda MRI için propofol ve deksmedetomidin ile sedasyon süresince havayolu boyutlarını değerlendirmektir. İkinci amaç ise, solunumla ve sedasyonla ilgili olumsuz olayları incelemektir.
Yöntemler: MRI uygulanacak olan 1-6 yaş arası 72 çocuk, 2 mg kg−1 s−1 propofol ya da 2 µg kg−1 s−1 deksmedetomidin ile sedasyon uygulanması için rasgele seçildiler. Yumuşak damak, dil kökü ve orta epiglotiste havayolu boyutları ölçüldü. Olumsuz havayolu olayları kaydedildi ve sedasyonun niteliği doz modifikasyonu, hasta hareketi ve tekrar görüntüleme gereksinimine göre belirlendi.
Bulgular: Yumuşak damakta maksimum ve minimum transvers çap ve dil kökünde kesit alanı farkı dışında, deksmedetomidin ve propofol grupları arasında havayolu boyutları açısından gözlenen anlamlı bir fark yoktu. Havayolu obstrüksiyonu (deksmedetomidin grubu: 2/36, propofol grubu: 3/36), apne (deksmedetomidin grubu: 0/36, propofol grubu: 3/36) ve desatürasyon (deksmedetomidin grubu: 0/36, propofol grubu: 2/36) deksmedetomidin grubunda daha az sıklıkta görüldü. İlave sedasyon gereksinimi (propofol grubu: 6 hasta, deksmedetomidin grubu: 3 hasta; p=0,48), görüntüleme sırasında hareket etme (propofol grubu: 9 hasta, deksmedetomidin grubu: 5 hasta; p=0,37) ve tekrar gerektiren kötü görüntü kalitesi (propofol grubu: 4 hasta, deksmedetomidin grubu: 0 hasta; p=0,08) propofol grubunda daha sık izlendi.
Sonuç: Nörolojik disabilitesi olan spontan solunumlu çocuklarda, yumuşak damakta transvers çap ve dil kökünde kesit alanı farkı dışında, deksmedetomidin ve propofol grupları havayolu boyutları açısından benzerdi. Deksmedetomidin grubunda havayolu komplikasyonlarının daha az sıklıkta ve sedasyon kalitesinin daha iyi olduğu izlendi.

Anahtar Kelimeler: Havayolu, çocuklar, deksmedetomidin, propofol, manyetik rezonans görüntüleme


Kamath Sriganesh, Jitender Saini, Kaushik Theerth, Sudhir Venkataramaiah. Airway Dimensions in Children with Neurological Disabilities During Dexmedetomidine and Propofol Sedation for Magnetic Resonance Imaging Study. Turk J Anaesthesiol Reanim. 2018; 46(3): 214-221

Corresponding Author: Kamath Sriganesh, India


TOOLS
Full Text PDF
English Full Text
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar