Anaesthesiology and Reanimation Education in Turkey: Residents’ Views [Turk J Anaesthesiol Reanim]
Turk J Anaesthesiol Reanim. Ahead of Print: TARD-34437 | DOI: 10.5152/TJAR.2018.34437  

Anaesthesiology and Reanimation Education in Turkey: Residents’ Views

Levent Onat, Volkan Hancı, Şule Özbilgin, Nilay Boztaş, Aydın Tasdöğen, Serhan Yurtlu, Bahar Kuvaki, Atalay Arkan
Department of Anaesthesiology and Reanimation, Dokuz Eylül University School of Medicine, İzmir, Turkey

Objective: This study aimed to determine opinions of medical residents undergoing anaesthesia and reanimation training about equipment, programmes, applications, study conditions and shift systems at training institutions in Turkey.
Methods: A web-based survey was sent by email to residents in anaesthesiology and reanimation training programmes. The survey comprised 73 questions about demographic characteristics, satisfaction, basic specialization knowledge, anxiety and motivation.
Results: The study included 270 individuals. Of residents, 82.2% willingly chose their field, while 66.7% stated specialization was necessary due to incorrect application of first stage and GP medical services. Mean weekly working hours was 91.69±36.69 hours; mean number of monthly on-call shifts was 7.49±1.99. Of participants 61.9% found the predicted 5-year training duration long. The intensive care training duration was sufficient for 71.1%; only 26.3% found the pain management training duration sufficient.
Conclusion: According to the results, the number of residents is insufficient, workload is heavy, working hours are long and large numbers of shifts are worked without leave afterwards. In spite of negatives and high dissatisfaction, most residents willingly chose their departments and would choose the same branches again. Participants stated that their institutions emphasized service rather than education and research, and educators were less accessible to residents due to increasing service loads.

Keywords: Anaesthesia, anaesthesiologists, resident, education


Türkiye’ de Anesteziyoloji ve Reanimasyon Eğitimi: Uzmanlık Öğrencilerinin Bakış Açısı

Levent Onat, Volkan Hancı, Şule Özbilgin, Nilay Boztaş, Aydın Tasdöğen, Serhan Yurtlu, Bahar Kuvaki, Atalay Arkan
Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı, İzmir, Türkiye

Amaç: Bu çalışmada ülkemizdeki Anestezi ve Reanimasyon uzmanlık eğitimi alan Tıpta Uzmanlık Öğrencilerinin (TUÖ) bakış açısı ile, eğitim gördükleri kurumlarda mevcut bulunan donanım, uzmanlık eğitimi programı, uygulamaları, çalışma koşulları ve nöbet sistemlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntemler: Çalışmamız Türkiye’deki Eğitim ve Araştırma Hastaneleri ve Üniversite Hastanelerinde, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Uzmanlık Öğrencilerine web bazlı anketin; bilgisayar ortamında e-mail ile gönderilmesi ile gerçekleştirildi. Anket formu; demografik özellikler, kişisel memnuniyet, kurumdan ve eğitimden memnuniyet, uzmanlıkla ilgili temel bilgi, gelecek ile ilgili kaygı ve motivasyonu sorgulayan 73 sorudan oluşmaktaydı.
Bulgular: Bu çalışmaya toplam 270 kişi katıldı. Katılımcıların %82.2'i alanını isteyerek seçtiğini bildirdi. Katılımcılar, Tıpta uzmanlaşmanın %66.7 oranında birinci basamak ve pratisyen hekimliğin doğru uygulanmadığı için gerekli olduğu belirtti. TUÖ'nin haftalık çalışma saatleri ortalama 91.69±36.69 bulundu. Ayda ortalama nöbet sayısı 7.49±1.99 idi. Katılımcıların %61.9 Tıpta Uzmanlık eğitimi için öngörülen beş yıllık süreyi uzun bulduğunu belirtti. Yoğun bakım eğitim süresi %71.1 oranında, Algoloji eğitim süresi ise %26.3 oranında yeterli olarak ifade edildi.
Sonuç: Bu çalışma sonuçlarına göre, asistanlarının sayısının yetersiz olduğu saptanırken; iş yükünün ağır olduğu, çalışma sürelerinin uzun olduğu, nöbet sayılarının yüksek olmasına karşın nöbet sonrası izin kullanılamadığı tespit edildi. Olumsuzluklar ve asistanların memnuniyetsizliği yüksek olmasına rağmen katılımcıların çoğunun bölümlerini isteyerek seçtikleri ve bir şans daha verilse yine branşlarını tercih edecekleri belirlendi. Katılımcıların çalıştıkları kurumlarda; eğitim ve araştırmanın ön planda tutulması yerine hizmete öncelik verildiğini ve eğiticilerin de artan hizmet yükü sebebiyle asistanlar açısından daha az ulaşılır konuma geldiğini düşündükleri öğrenildi.

Anahtar Kelimeler: Anestezi, anesteziyolog, eğitim, asistan




Corresponding Author: Şule Özbilgin, Türkiye


TOOLS
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar